Hm. Barbara Bogucka-Bielińska urodziła się 17 lipca 1922 r. w Radomiu.
Do drużyny harcerskiej wstąpiła w roku 1936. Była to VIII Żeńska Drużyna Harcerska przy Państwowym Gimnazjum Żeńskim im. T. Chałubińskiego w Radomiu, do którego uczęszczała.
Przyrzeczenie Harcerskie, na ręce Komendantki Obszaru Radomskiego, hm. Haliny Bretsznajder złożyła w roku 1937.
Od początku wojny pełniła służbę w Pogotowiu Harcerek w Radomiu – początkowo w punkcie pierwszej pomocy, a po ewakuacji pracowników poczty roznosiła listy. Następnie, pod egidą PCK, była sanitariuszką i zdobywała wyposażenie dla jenieckich szpitali wojskowych. Jesienią 1939 r. została zaprzysiężona i włączona do konspiracyjnej organizacji SZP (później ZWZ AK). W 1943 r. zorganizowała nową drużynę, której zadaniem była m.in. opieka nad dziećmi, a po Powstaniu Warszawskim także niesienie pomocy wysiedlonym.
W latach 1942-1944 okresowo była łączniczką mjr. Tadeusza Dołęgi-Kamińskiego ps. „Badacz” w Radomiu, Lwowie i Warszawie, a w latach 1943-1944 współdziała z partyzanckim oddziałem AK dowodzonym przez ppor. Jerzego Dąbkowskiego ps. „Longin”.
W 1942 r. przywiozła ze Lwowa do Radomia grupę sierot w celu adopcji ich przez rodziny zastępcze.
W roku 1945, po rozwiązaniu Pogotowia Harcerek Druhna Basia weszła do ZHP w Radomiu, a jesienią, mieszkając już w Warszawie, wstąpiła do Kręgu Starszoharcerskiego „Kuźnica”.
W tym czasie zdobyła dwa stopnie instruktorskie – drużynowej po próbie i podharcmistrzyni (brała udział w kursie podharcmistrzowskim prowadzonym w Zalesiu Górnym przez hm. Annę Zawadzką).
W 1948r. z uwagi na ogólną sytuację polityczną i zmiany w harcerstwie wycofała się z czynnej służby.
Powróciła do harcerstwa w roku 1978, by współpracować z harcerkami z Radomia.
W roku 1985 otrzymała stopień harcmistrzyni, jednak ze względu na ówczesną atmosferę w harcerstwie zdecydowała się zrezygnować z czynnej służby.
Od 1986 należała do zespołu przedwojennych harcerek „Wędrowniczki po Zachodnim Stoku”, którego szefową była hm. Zofia Florczak, ostatnia Naczelniczka Organizacji Harcerek ZHP.
Dh. Barbara Bogucka-Bielińska była autorką wielu kart okolicznościowych, dbała także o oprawę graficzną korespondencji „Wędrowniczek po Zachodnim Stoku” do Ojca Świętego Jana Pawała II.
Druhna Basia ukończyła w 1952 r. Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, uzyskując dyplom inż. architekta i mgr. nauk technicznych, a w roku 1972 ukończyła Studium Projektowania Służby Zdrowia. Pracowała w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Kolejowego, gdzie projektowała obiekty o charakterze kolejowym oraz przebudowywała i modernizowała szpitale kolejowe (m.in. w Warszawie i Pruszkowie).
Będąc na emeryturze, w ramach pracy społecznej, zaprojektowała ołtarz św. Barbary w warszawskim kościele parafii św. Barbary (przy ul. Emilii Plater w Warszawie). Jest także autorką projektu mozaiki 8 błogosławieństw Chrystusa z kazania na Górze znajdującej się w kopule tegoż kościoła.
Odtwarzanie naszej Organizacji Harcerek po roku 1989 udało się w dużej mierze dzięki wsparciu Druhen z „Wędrowniczek po Zachodnim Stoku”, m.in. dh. Basi Boguckiej-Bielińskiej. Podchodziły do nas z wielką życzliwością, przekazywały swoje doświadczenia, przeszukiwały archiwa, odtwarzały w pamięci wydarzenia, wspomagały literaturą, a przy tym dalekie były od pouczeń i porównań.
Odeszła na Wieczną Wartę 10 marca 2015 r. w Warszawie. Jej doczesne szczątki spoczęły na cmentarzu w Radomiu.
Sporządzono na podstawie opracowania dh. Ireny Bieńkowskiej.
PATRONKA DRUŻYNY
Zachęcamy do przesyłania do Biura OH-ek biogramów i zdjęć harcerek, instruktorek, postaci kobiet, które mogą stać się inspiracją dla drużyn poszukujących swojej patronki. Informacje o wybranych postaciach będą publikowane na stronie Organizacji Harcerek.
Nie pozwólmy odejść tym wspaniałym i zasłużonym Kobietom w zapomnienie. Prześlij biogram swojej patronki na adres: [email protected]