Tym razem Józefów (k. Otwocka), a dokładniej rodzinny dom siostry Franciszki, gościł zbiórkę Drużyny Naczelniczki. W personalistycznej nucie rozmawiałyśmy o wierze w ZHR: różnicach między środowiskami oraz naszym rozumieniu wychowania religijnego. Ważnym tematem był rozwój przybocznych: wymagania, jakie im stawiamy oraz omówienie warunków ciągłości wychowawczej naszych członkiń aż do drużyny wędrowniczek. Analizowałyśmy powody zbyt długich okresów próbnych jednostek, wyciągając wniosek o konieczności dokładnego określania zadań do spełnienia. Rozważałyśmy personalistyczne zasady współzawodnictwa oraz wzajemności oddziaływań w kontekście pisania opinii i charakterystyk. Ustaliłyśmy wizję munduru instruktorskiego oraz zawartość sprawozdań z chorągwi z kadencji. Zastanawiałyśmy się, jaką rolę mają referaty w naszych chorągwiach – czy funkcjonują w nich zasada pomocniczości i idea dobra wspólnego. Zebrałyśmy zapotrzebowanie do prób harcmistrzyń. Spotkałyśmy się z Naczelnikiem Harcerzy, by zbadać czynniki utrudniające i sprzyjające rozwojowi chorągwi. Przyczynkiem był system dzielenia się na struktury terytorialne funkcjonujący w diecezjach i zgromadzeniach zakonnych. Wiecie, co ile lat biskup wizytuje każdą parafię?
Dzień zwieńczyłyśmy dialogiem biblijnym o ubogiej wdowie.
W zbiórce wzięły udział przedstawicielki chorągwi: łódzkiej, podkarpackiej, kujawsko-pomorskiej, małopolskiej, górnośląskiej, dolnośląskiej, wielkopolskiej, lubelskiej i namiestnictwa oraz Główna Kwatera Harcerek.
Dla nieobecnych powtarzamy zbiórkowe zagadki personalistyczne. Przedstawione pojęcia to dwie skrajności brakującego słowa/zwrotu ze środka. Są one zasadami niezbędnymi w personalistycznym wychowaniu.
akceptacja vs kary i nagrody
ocena vs obserwacja
obojętność – kierowanie
rozkaz, polecenie vs nawyk
podążanie za kimś vs podążanie za sobą
dowolność vs regulamin
hm. Katarzyna Bieroń HR
Naczelniczka Harcerek